Este 25 de xullo, a Plataforma Galiza pola Paz realizou unha acción simbólica no marco das conmemoracións do Día da Patria, para denunciar os novos ataques dos Estados Unidos e Israel contra o pobo iraniano, e exixir unha condena firme e accións políticas reais por parte do Estado español e a Unión Europea que non se limiten a paliar os efectos da guerra, senón que sirvan para acabar con ela.
No Día da Patria, Galiza pola Paz
Compañeiras e compañeiros
Nesta xornada de festa e reivindicación que é o noso Día da Patria, da Plataforma Galiza pola Paz non podemos obviar que o imperialismo reanudou hai só uns días os seus ataques sistemáticos contra o Irán, despois de ter sido incapaz de dobregar o seu pobo e acabar co seu goberno revolucionario e despois de ter asinado unha paz fraudulenta que non durou nin un mes.
A política exterior dos Estados Unidos, aparentemente errática e sen sentido, non é un acaso, nin se explica en base aos caprichos do histriónico magnata Donald Trump. Ben ao contrario: trátase dun modelo propositado de “caos creativo” que se basea en xerar escenarios de permanente inestabilidade onde a superioridade militar — a única superioridade real que aínda conserva o imperialismo — resulte determinante. Escenarios onde a falta de normas e limites claros abra xanelas de oportunidade para o control e a dominación que doutro modo non existirían. A isto quedou reducida a súa “orde internacional baseada en regras”. O discurso de normas e consensos que durante décadas foi invocado demostra que non é para todos: serve cando favorece as potencias imperialistas e o seu deseño unipolar do mundo; e desbótase cando quen o invoca son os pobos agredidos.
Levamos tempo advertíndoo: as potencias imperialistas son conscientes de que a arquitectura unipolar construída arredor da supremacía de Washington despois da Guerra Fría está a perder consistencia, e non van reparar en mortes e destrución para tratar de conservala. O avance cara a unha orde internacional multipolar, na que cada vez máis pobos do Sur Global reivindican soberanía e capacidade para decidiren o seu propio rumbo, pon en cuestión os privilexios das elites occidentais. E o Irán ocupa unha posición central nesa transformación, tanto polo seu peso xeoestratéxico como pola autonomía da súa política exterior e pola súa capacidade para resistir décadas de sancións, ameazas e presións. É aí onde hai que buscar as razóns da agresión: non se trata de garantir a estabilidade ou a seguranza da rexión, ameazadas só polo propio imperialismo, senón de castigar e conter aqueles pobos que se negan a aceptar a disciplina dunha orde internacional organizada arredor da hexemonía occidental.
Sabemos, como nos ten ensinado a Historia, que no mundo da globalización imperialista, os pobos que queren ser libres e transitar os seus propios camiños son, de cotío, agredidos por exerceren a súa soberanía e practicaren a súa independencia alén do puramente formal. Pobos que non se submeten aos ditados do imperialismo ou ao papel subalterno que a división internacional do traballo lles ten imposto son sistematicamente agredidos, por diversas vías: aí está o xenocidio na Palestina e a lenta agonía do interminábel bloqueo a Cuba. Aí están as hostilidades permanentes contra a Venezuela e o secuestro impune do seu presidente. Aí están as falsas guerras civís na Líbia e na Síria, e os ataques reiterados ao Iemen, ao Líbano e ao Irán.
Mais tamén sabemos que alcanzar esa soberanía e exercela é o único camiño para construir un futuro real, e que un escenario de pobos libres e relacións non subordinadas é a única vía para un mundo en paz.
Da Plataforma Galiza pola Paz, máis unha vez, exiximos do goberno do Estado español e á Unión Europea unha condena firme desta nova agresión dos Estados Unidos e Israel, e que mobilicen esforzos reais pola definitiva resolución do conflito, evitando unha nova escalada bélica que, alén das vítimas directas, nos leve de novo a un escenario de bloqueo enerxético e comercial como o que xa padecemos hai uns meses. As políticas contra a guerra non se deben limitar a reaccionar rebaixando o prezo do combustíbel por medio da retirada de impostos. Urxen accións reais de política exterior que vaian á raíz do problema e terminen coa impunidade dos agresores. E exiximos do goberno galego que deixe dunha vez de se colocar de perfil con cada empreitada imperialista, como se o noso pobo non tivese que ter posición sobre o que acontece no mundo.
O futuro, compañeiras e compañeiros, pasa non só por paliar as consecuencias das guerras imperialistas. Pasa por terminar con elas e co deseño unipolar do mundo no que unha presada de poderosos definen as regras e todo o resto da humanidade as ten que acatar. O futuro é dos pobos libres e soberanos.
Non á guerra!
Paz e soberanía!
Galiza pola paz!